In Huis Marseille Amsterdam bekijk ik de tentoonstelling De Marseillaise / vijftien jaar verzamelen. Mijn blik valt op de vensters met dichte en geopende luiken, die geen, weinig of veel licht doorlaten en op het zwarte gordijn dat een ruimte afscheidt.

Ik zie de foto’s van Jeff Cowen: Camille 1 & 2, silverprints, 2006

Camille van print 1 kijkt me aan, Camille van print 2 kijkt naar iets wat ik niet zie.

Naast een zwart gordijn hangt een foto van Sophie Calle. Uit de tekst ernaast onthoud ik de zin: J’ai préféré fermer les yeux

Ik vind op internet op de site van Galerie Perrotin New York een Engelse vertaling:

There was a man I liked, but the first time we made love I was afraid to look at him, I thought I was still in love with Greg, and feared being overwhelmed by the idea that the man in my bed wasn’t the right one. So, I chose to close my eyes: In the dark, at last the uncertainty remained. One day I made the mistake of telling him why I kept my eyes closed in bed. He said nothing. Several months later, finally free of the ghost of Greg, and my doubts, I opened my eyes, now certain that he was the one I wanted te see. I didn’t know that it would be our last night together. He was about to leave me. What happens is always so far ahead of us, that we can never catch up to it and know its true appearance.

Op deze site lees ik ook de titel van het kunstwerk: L’Autre, ‘the other’ 1992